Arturo Lacal Ruiz “Fish, leaf, cloud, image…” [2009, MAR]

Text by: Stela Anastasaki


CLICK on image or link to view slideshow

 

«Fish, leaf, cloud, image…
___________________-_
just like this, except if…»
Arturo Lacal Ruiz reconstructs the images aroused by Julio Cortázar’s novel Hopscotch and presents them in a unity.

By means of his creative imagination he recreates images of people and things, creating an «album of photographic snapshots…» that urge the spectators to «draw» with their imagination the images that compose the story. That story can be read from the beginning to the end or reversely, omitting or repeating chapters; a way of seeing the images parallel to the one suggested by the writer.

In that series of artworks Arturo Lacal Ruiz experiments with alternative painting techniques with colours and materials that go beyond the two-dimensional surface of the canvas: with their intense plasticity they reach the limits of the third dimension. Colour in great quantity, sand, gauze and strings extend beyond the surface of the painting and,

It’s like this: lines exist in the air near
your head, next to your gaze,
areas  that restrain your eyes, your vision
your taste, which means that you move
with your limits turned outside
and beyond these limits you can not reach when you believe that you have completely seized some-thing, the thing itself…

[Julio Cortázar, Hopscotch]

___

«Pez, hoja, nube, imagen…
———————————————
exactamente eso, a menos que… »
Arturo Lacal Ruiz reconstruye las imágenes suscitadas por la novela Rayuela del escritor sudamericano Julio Cortázar y las presenta en una unidad.

Con su fantasía creativa reconstruye imágenes de personas y de objetos formando «un álbum de fotos instantáneas…» que animan al espectador a «dibujar» con su propia imaginación las imágenes que componen la historia. Esa historia puede ser vista desde el principio hasta el final o al revés, omitiendo o repitiendo capítulos, siguiendo una ruta paralela a la que propone el escritor.

En esta obra Arturo Lacal Ruiz experimenta con técnicas pictóricas alternativas de colores y materiales que no se limitan a la superficie plana de la tela: con su intensa plasticidad llegan a los limites de la tercera dimensión. Gran cantidad de color, arena, gasas y cordones se extienden fuera de la superficie de la pintura y

Es un poco así: hay líneas de aire a los lados de tu cabeza, de tu mirada,
zonas de detención de tus ojos, tu olfato, tu gusto,
es decir que andás con tu límite por fuera
y mas allá de ese límite no podés llegar cuando creés que has aprehendido plenamente cualquier cosa, la cosa lo mismo…

[Julio Cortázar, Rayuela]

___

«Pesce, foglio, nube, immagine…
——————————————————-
esattamente questo, a meno che
…»
Arturo Lacal Ruiz riconstruisce le immagini suscitate dal romanzo Rayuela, dello scrittore argentino Julio Cortázar, e le presenta sotto forma di unità.

Con fantasia creativa ricostruisce immagini di persone e di oggetti formando un «album di foto istantanee» che spingono lo spettatore a disegnare con la propria immaginazione le icone che compongono la storia. Una storia che può essere osservata dal principio alla fine o al contrario, omettendo o ripetendo capitoli, seguendo un cammino parallelo a quello proposto dallo scrittore.

In quest’opera Arturo Lacal Ruiz sperimenta tecniche pittoriche alternative di colori e materiali che non si limitano alla superficie piana della tela, ma raggiungono, con molta plasticità, i limiti della terza dimensione. Una gran quantità di colore, sabbia, garze e stringhe si estendono aldilà della superficie della pittura e…

È un pò così: ci sono linee d’aria intorno alla tua testa, al tuo sguardo,
zone di restrizione per i tuoi occhi, il tuo olfatto, il tuo gusto,
che vuol dire che vai col tuo limite aldilà

e oltre questo limite non puoi arrivare quando credi che hai imparato pienamente
tutto, la cosa lo stesso…

[Julio Cortázar, Rayuela]

___

«Ψάρι, φύλλο, σύννεφο, εικόνα…
——————————————————–
ακριβώς έτσι, εκτός και…»
ο Arturo Lacal Ruiz ανασυνθέτει τις εικόνες που του ανακάλεσε το λογοτεχνικό έργο του λατινοαμερικάνου συγγραφέα Julio Cortázar το Κουτσό και τις παρουσιάζει σε μια ενότητα.

Με δημιουργική φαντασία, αναπλάθει εικόνες προσώπων και αντικειμένων δημιουργώντας ένα «λεύκωμα από φωτογραφικά στιγμιότυπα…» που παρακινούν το θεατή να «σχεδιάσει» με τη φαντασία του τις εικόνες που συνθέτουν την ιστορία. Η ιστορία αυτή μπορεί να ιδωθεί από την αρχή προς το τέλος ή αντίστροφα, παραλείποντας ή επαναλαμβάνοντας κεφάλαια, ακολουθώντας μια πορεία θέασης των έργων παράλληλη με εκείνη που προτείνει και ο συγγραφέας.

Σ’ αυτό το σύνολο έργων ο  Arturo Lacal Ruiz δοκιμάζει εναλλακτικές εικονογραφικές τεχνικές με χρώματα και ύλες που δεν περιορίζονται στη δυσδιάστατη επιφάνεια του καμβά, αλλά με έντονη πλαστικότητα αγγίζουν τα όρια της τρίτης διάστασης. Χρώμα σε πλούσιες ποσότητες, άμμος, γάζες και κορδόνια εκτείνονται πέρα από την επιφάνεια του πίνακα και,

Είναι κάπως έτσι: υπάρχουν γραμμές στον αέρα δίπλα
στο κεφάλι σου, δίπλα στο βλέμμα σου
περιοχές που συγκρατούν τα μάτια σου, την όρασή
σου, την όσφρησή σου, τη γεύση σου, πράγμα που
σημαίνει ότι προχωρείς έχοντας τα όριά σου στραμμένα
προς τα έξω
και πέρα από αυτά τα όρια δεν μπορείς να φτάσεις όταν πιστεύεις ότι συνέλαβες πλήρως κάποιο πράγμα, το πράγμα καθεαυτό…

[Julio Cortázar, Το Κουτσό]