Philippe Laferrière “Cités polymorphes” [2010, OCT]

bio

Text by: Christina Grammatikopoulou

Click on any image to view gallery

.

Cités polymorphes*

What is the city for us today? […] The cities gather so many things: memories, desires, linguistic signs; cities are places of exchange, as all books of the history of economy explain, but such exchanges are not only commercial, they are exchanges of words, desires, memories.

Italo Calvino

.

Wandering through Raval in Barcelona you reach a bazaar in Istanbul. Strolling down Navarinou in Thessaloniki you stumble upon the remains of Rome. Lost in Belleville in Paris you hearken the rhythm of Sao Paolo. And in Thames’ waters you get a reflection of Berlin.

A walk within the city brings to our eyes images from other places, that we’ve lived or will never get to see. A thousand Invisible Cities are hidden within our city like Russian Dolls, one inside the other.

And in the centre: words, desires, memories, of our own or of people that have crossed it.

Those three materials shape Philippe Laferrière’s Cités polymorphes. The artist presents the essence of the city, stripped of monuments, sights and touristic guide images.

He seeks the city limits in the imperceptible line where the artificial meets the natural, the television antennas pierce the sky and the buildings are diluted onto the reflections of the water. With small accents of colour and rhythmic movements of the brush he reveals the life that flows underneath the outline of the city’s horizon, made of concrete.

Philippe Laferrière’s Cités polymorphes are flexible, liquid. They can be transformed as fast as the city changes from corner to corner and from moment to moment: colorful lights, grey dawns, flaming sunsets, meteorous suns, silences and hurricanes.

Every step a world journey.
.

*This text is based on a conversation I had with the artist about the city, his Cités polymorphes and Italo Calvino’s Invisible Cities.

.

Cités polymorphes*

¿Qué es hoy la ciudad para nosotros? […] Las ciudades son un conjunto de muchas cosas: memorias, deseos, signos de un lenguaje; son lugares de trueque, como explican todos los libros de historia de la economía, pero estos trueques no lo son sólo de mercancías, son también trueques de palabras, de deseos, de recuerdos.

Italo Calvino

.

Deambulando por el Raval en Barcelona llegas a un bazar en Estambul. Paseando por Navarinou en Tesalónica te tropiezas con los restos de Roma. Perdido en Belleville en Paris llega a tus oídos el ritmo de Sao Paulo. Y en las aguas de Támesis encuentras un reflejo de Berlin.

Un paseo por la ciudad trae a nuestros ojos imágenes de otros lugares, que hemos vivido o nunca llegaremos a ver. Miles de Ciudades Invisibles se esconden dentro de nuestra ciudad, como Muñecas Rusas, la una dentro de la otra.

Y en el centro: palabras, deseos, recuerdos nuestros o de gente que la han cruzado.

Estos tres materiales forman las Cités polymorphes de Philippe Laferrière. El artista presenta la esencia de la ciudad, despojada de monumentos, lugares de interés e imágenes de guías turísticas.

Busca los límites de la ciudad en la línea imperceptible donde lo artificial se encuentra con lo natural, las antenas de televisión agujeran el cielo y los edificios se diluyen en los reflejos del agua. Con acentos pequeños de color y movimientos rítmicos del pincel, revela la vida que fluye bajo del contorno de hormigón del horizonte de la ciudad.

Las Cités polymorphes de Philippe Laferrière son flexibles, líquidas. Se pueden transformar tan rápido como cambia la ciudad en cada rincón y en cada momento: luces de color, amaneceres grises, puestas del sol flamantes, soles meteoros, silencios y tormentas.

Cada paso un viaje en el mundo.
.

*El texto se basa en una conversación que he tenido con el artista sobre la ciudad, sus Cités polymorphes y las Ciudades Invisibles de Italo Calvino

.

Cités Polymorphes*

Τι είναι όμως σήμερα η πόλη για μας; […] Οι πόλεις είναι ένα σύνολο πραγμάτων: απομνημονεύσεων, επιθυμιών, σημείων μιας γλώσσας· οι πόλεις είναι τόποι ανταλλαγών, όπως εξηγούν όλα τα βιβλία της ιστορίας και της οικονομίας, αλλά οι ανταλλαγές αυτές δεν είναι μονάχα ανταλλαγές εμπορευμάτων, είναι και ανταλλαγές λέξεων, πόθων, αναμνήσεων.

Italo Calvino

.

Περιπλανώμενος στη Ραβάλ της Βαρκελώνης φτάνεις σ’ ένα παζάρι της Κωνσταντινούπολης. Κατεβαίνοντας τη Ναυαρίνου της Θεσσαλονίκης σκοντάφτεις στ’ απομεινάρια της Ρώμης. Χαμένος στη Belleville του Παρισιού αφουγκράζεσαι το ρυθμό του Σάο Πάολο. Και στα νερά του Τάμεση βλέπεις την αντανάκλαση του Βερολίνου.

Ένας περίπατος στην πόλη φέρνει στα μάτια μας εικόνες από άλλα μέρη, που ζήσαμε ή δε θα δούμε ποτέ. Χιλιάδες Αόρατες Πόλεις βρίσκονται κρυμμένες μέσα στην πόλη μας σαν τις ρώσικες κούκλες, η μια μέσα στην άλλη.

Και στο κέντρο της: λέξεις, πόθοι, αναμνήσεις, δικές μας και όλων όσων τη διέσχισαν.

Αυτά τα τρία υλικά πλάθουν τις Πολύμορφες Πόλεις (Cités polymorphes) του Philippe Laferrière. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει την ουσία της πόλης, απογυμνωμένη από μνημεία, αξιοθέατα και εικόνες τουριστικών οδηγών.

Αναζητά τα όριά της στη δυσδιάκριτη γραμμή όπου το τεχνητό συναντάται με το φυσικό, οι κεραίες της τηλεόρασης τρυπούν τον ουρανό και τα κτίρια διαλύονται στις αντανακλάσεις του νερού. Με μικρές στίξεις χρώματος και ρυθμικές κινήσεις του πινέλου ξεσκεπάζει τη ζωή που κυλάει κάτω από τα τσιμεντένια περιγράμματά του ορίζοντά της.

Οι πόλεις του Philippe Laferrière είναι εύπλαστες, ρευστές. Μεταμορφώνονται με την ίδια ταχύτητα που αλλάζει κάθε πόλη από γωνιά σε γωνιά και από στιγμή σε στιγμή: πολύχρωμα φώτα, γκρίζα χαράματα, φλεγόμενες δύσεις, μετέωροι ήλιοι, σιωπές και θύελλες.

Κάθε βήμα και ένα ταξίδι στον κόσμο.
.

*Το κείμενο προέκυψε από μια κουβέντα που είχα με τον καλλιτέχνη για την πόλη, τις Πολύμορφες Πόλεις του και τις Αόρατες Πόλεις του Italo Calvino.

.

Cités polymorphes*

Che cos’è oggi la città per noi? […] Le città sono un insieme di tante cose: di memoria, di desideri, di segni d’un linguaggio; le città sono luoghi di scambio, come spiegano tutti i libri di storia dell’economia, ma questi scambi non sono soltanto scambi di merci, sono scambi di parole, di desideri, di ricordi.

Italo Calvino

.

Deambulando nel Raval di Barcellona si arriva ad un bazar di Istanbul. Passeggiando per le strade di Navarinou a Salonicco si inciampa nei resti di Roma. Perso tra i vicoli di Belleville a Parigi arrivano al tuo udito i ritmi di Sao Paulo. Tra le acque del Tamigi appare un riflesso di Berlino.

Una passeggiata in città porta ai nostri occhi immagini di altri luoghi, che abbiamo vissuto o che non arriveremo mai a vedere. Migliaia di Città Invisibili si nascondono all’interno della nostra città, come una Matrioška russa, l’una dentro l’altra.

Al centro: parole, desideri, ricordi nostri o di altre persone che l’hanno attraversata.

Questi tre elementi formano le Cités polymorphes di Philippe Laferrière. L’artista presenta l’essenza della città, spogliata dei suoi monumenti, luoghi d’interesse e immagini di guide turistiche. Cerca i limiti della città in una linea impercettibile in cui s’incontrano l’artificio e la natura, dove le antenne televisive bucano il cielo e gli edifici si stemperano nei riflessi dell’acqua.

Attraverso piccoli accenti di colore e movimenti ritmici del pennello, l’artista rivela la vita che fluttua sotto il contorno di cemento dell’orizzonte della città.

Le Cités polymorphes di Philippe Laferrière sono flessibili, liquide. Si possono trasformare con la stessa velocità con la quale cambia la città, in ogni angolo e ad ogni momento: luci colorate, albe grigie, tramonti fiammanti, soli meteore, silenzi e tormenti. Ogni passo è un viaggio nel mondo.
.

*Il testo si basa su una conversazione con l’artista sul tema della città, le sue Cités polymorphes e le Città Invisibili di Italo Calvino.

.

Cités polymorphes*

O que é hoje a cidade para nós? […] As cidades são um conjunto de muitas coisas: memórias, desejos, signos de uma linguagem; são lugares de truque, como explicam todos os livros de história da economia, mas estes truques não são só de mercadorias, são também truques de palavras, de desejos, de lembranças.

Italo Calvino

.

Perambulando pelo Raval em Barcelona é possível chegar à um bazar em Istambul. Passeando por Navarinou em Thessaloniki tropeças com ruínas de Roma. Perdido em Belleville em Paris chegam aos seus ouvidos ritmos de São Paulo. E nas águas de Thames encontras um reflexo de Berlim.

Um passeio pela cidade traz aos nossos olhos imagens de outros lugares, por onde passamos ou que nunca chegaremos a ver. Muitas Cidades Invisíveis se escondem dentro de nossa cidade, como Bonecas Russas, uma dentro da outra.

E no centro: palavras, desejos, lembranças, nossas ou daqueles que nos atravessam.

Estes três materiais formam as Cités polymorphes de Philippe Laferrière. O artista apresenta a essência da cidade, despojada de monumentos, lugares de interesse e imagens de guias turísticos.

Busca os limites da cidade na linha imperceptível onde o artificial se encontra com o natural, as antenas de televisão furam o céu e os edifícios se diluem nos reflexos das águas. Com pequenos acentos de cor e movimentos rítmicos do pincel revela a vida que flui debaixo do contorno do horizonte da cidade.

As Cités polymorphes de Philippe Laferrière são flexíveis, líquidas. Podem transformar-se tão rápido como a cidade em cada esquina e em cada momento: luzes de cor, amanheceres acinzentados, entardeceres reluzentes, sóis meteoros, silêncios e tormentas.

Cada passo uma viagem no mundo.
.

*O texto parte de uma conversa que tive com o artista sobre a cidade, suas Cités polymorphes e as Cidades Invisíveis de Ítalo Calvino

.

Cités polymorphes*

Mais qu’est-ce que la ville pour nous aujourd’hui ? […] Les villes c’est un ensemble de choses : mémoires, désirs, signes linguistiques; les villes sont lieux d’échanges, comme l’expliquent tous les livres d’histoire et d’économie, mais ces échanges ne sont pas que des échanges marchands, ce sont des échanges de mots, de désirs, de mémoires.

Italo Calvino

Déambulant dans Raval de Barcelone tu arrives dans un bazar d’Istanbul. Descendant la place Navarino de Thessalonique tu trébuches sur les ruines de Rome. Perdu dans Belleville de Paris tu entends le rythme de Sao Paulo. Et sur les eaux de la Tamise tu vois le reflet de Berlin.

Une promenade dans la ville apporte à nos yeux des images d’autres lieux, où nous avons vécu ou que nous ne verrons plus. Des milliers de Villes Invisibles se trouvent cachées au sein de notre ville à l’instar de poupées russes, l’une dans l’autre.

Et en leur centre : des mots, des désirs, des mémoires, les nôtres et de tous ceux qui les ont traversées.

Ces trois matières forment les Cités polymorphes de Philippe Laferrière. L’artiste présente l’essence de la ville, dénudée de monuments, d’attractions et d’images de guides touristiques.

Il recherche ses frontières sur la ligne indicible où l’artificiel se rencontre avec le naturel, où les antennes de télévision percent le ciel et les bâtiments se dispersent sur les reflets de l’eau. A l’aide de petits pointillés de couleur et de mouvements rythmiques du pinceau il dévoile la vie qui coule sous les contours en ciment de son horizon.

Les Cités de Philippe Laferrière sont souples et fluides. Elles se transforment à la même vitesse qu’une ville changeant d’un coin à l’autre et d’un instant à l’autre: lumières multicolores, aubes grises, couchers de soleil enflammés, soleils suspendus, silences et tempêtes.

Chaque pas, un voyage dans le monde.

*Le texte ci-dessous est basé sur une conversation que j’ai eue avec l’artiste sur la ville, ses Cités Polymorphes et les Cités Invisibles d’Italo Calvino.