Haris Pallas “The Live Line” [2009, AUG]

Text by: Christina Grammatikopoulou

 

(2005) – THE LIVE LINE video art from Haris Pallas (artboy) on Vimeo.

The Live Line

 

The geometric line is an invisible thing. It is the track made by the moving point; that is, its product. It is created by movement -specifically through the destruction of the intense self-contained repose of the point. Here, the leap out of the static into the dynamic occurs.

Wassily Kandinsky, Point and line to plane, 1926

Line.

A rudimentary human invention that is burdened with so many roles: to unite points, to divide surfaces, to describe images, to cross out words…

In visual culture it is an element of composition that either imitates forms of the visible world -in representative art- or acquires an autonomous aesthetic value -in abstract compositions. Following the movement of the artist it expands and twists, emerges and fades out, and sometimes comes to life to take its own way:

In “Live Line” Haris Pallas lets a “line” -a strange bug that appears into his space out of the blue- to create the image. We watch it along with him -with curiosity and a smile- as it stretches and contracts, as it fumbles the almost empty surface of the desktop, sometimes crossing it decisively and sometimes hesitating on which way to follow, or giving up when it faces other elements of this “ready-made” composition -the insurmountable obstacle of a pen.

The infinitesimal space of the desk surface turns into a terra incognita through the magnification of scale. And the familiar and common becomes a field of action.

The artist documents this action with his camera lens. Thus, he gives us the edge of Ariadne’s thread, a “live line”, to explore on our own the labyrinth of a strange world, which usually slips unnoticed under our eyelids.

La Línea Viva

La línea geometrica es una cosa invisible. Es la huella hecha por el punto que se mueve; es decir, es su producto. Es creado por el movimiento -especialmente a través de la destruccion del reposo intenso y autónomo del punto. Aquí  se da el salto de lo estático hacia lo dinámico.

Wassily Kandinsky, Punto y línea sobre el plano, 1926

Línea.

Una invención humana rudimentaria cargada con tantas funciones: unir puntos, dividir superficies, trazar imágenes, eliminar palabras…

En el campo de la cultura visual, es un elemento de composición que o imita formas del mundo visible -en obras de arte representativo- o consigue su propio valor estético -en composiciones abstractas. Siguiendo el movimiento del artista, se expande y  se enrolla, surge y se funde, y a veces cobra vida para seguir su propio camino:

En “Línea Viva” Haris Pallas deja que una “línea” -un bicho raro que aparece en su espacio de repente- cree la imagen. Lo observamos con él -con curiosidad y una sonrisa- mientras se estira y se contrae, y busca a tientas la superficie del escritorio que esta casi vacio, o que se da por vencido enfrente a los otros elementos de esta composición “ready made” -el obstáculo insuperable de un boli.

El espacio infinitesimal de la superficie del escritorio se convierte en una terra incognita a través de la magnificación de escala. Lo familiar y lo común se transforman en un campo de acción.

El artista documenta esta acción con la lente de su cámara. Así nos da el punto del hilo de Ariadna, una “línea viva”, para que exploremos solos el laberinto de un mundo extraño, que suele a resbalar desapercibido bajo de nuestros párpados.

Η Ζωντανή Γραμμή

Η γεωμετρική γραμμή είναι κάτι το αόρατο. Είναι το ίχνος που αφήνει το κινούμενο σημείο· δηλαδή το προϊόν του. Δημιουργείται από την κίνηση -συγκεκριμένα από την καταστροφή της έντονης και αυτάρκους ανάπαυσης του σημείου. Εδώ γίνεται το άλμα από το στατικό στο δυναμικό.

Wassily Kandinsky, Point and line to plane, 1926

Γραμμή.

Μια στοιχειώδης ανθρώπινη επινόηση που φορτίζεται με τόσους ρόλους: να ενώνει σημεία, να τέμνει επιφάνειες, να περιγράφει εικόνες, να διαγράφει λέξεις…

Στο εικαστικό πεδίο αποτελεί στοιχείο της σύνθεσης που είτε μιμείται φόρμες του ορατού κόσμου -σε παραστατικές εικόνες- είτε προβάλλεται  ως αυτόνομη αισθητική αξία -σε αφηρημένες συνθέσεις.  Ακολουθώντας τις κινήσεις του καλλιτέχνη επεκτείνεται και συστρέφεται, αναδύεται και σβήνει , και κάποτε ζωντανεύει και παίρνει το δικό της δρόμο:

Στη «ζωντανή γραμμή» ο Χάρης Πάλλας αφήνει μια «γραμμή» -ένα παράξενο ζωύφιο που εμφανίζεται ξαφνικά στο χώρο του- να δημιουργήσει την εικόνα. Την παρακολουθούμε μαζί με αυτόν -με περιέργεια και χαμόγελο- να τεντώνεται και να συστέλλεται, να ψηλαφεί την σχεδόν άδεια επιφάνειά του γραφείου, κάποτε να τη διασχίζει αποφασιστικά και κάποτε  να διστάζει ως προς το ποια κατεύθυνση να ακολουθήσει, να παραιτείται μπροστά στη συνάντηση άλλων στοιχείων της «ready made» σύνθεσης -το ανυπέρβλητο γι’ αυτήν εμπόδιο ενός στυλό.

Ο απειροελάχιστος χώρος της επιφάνειας ενός γραφείου μετατρέπεται σε terra incognita μέσα από τη γιγάντωση της κλίμακας. Και το οικείο και τετριμμένο γίνεται πεδίο δράσης.

Ο καλλιτέχνης καταγράφει τη δράση αυτή με το φακό της κάμερας. Έτσι, μας δίνει την άκρη ενός μίτου, μια «ζωντανή γραμμή» για να εξερευνήσουμε μόνοι μας το λαβύρινθο ενός κόσμου παράξενου, που συνήθως γλιστράει απαρατήρητος κάτω από τα βλέφαρά μας.

A Linha Viva

A linha geométrica é uma coisa invisível. É o rastro feito por um ponto que se move; isto é, seu produto. É criado pelo movimento – especialmente através da destruição do intenso e autônomo repouso do ponto. Aqui ocorre o salto do estático ao dinâmico.

Wassily Kandinsky, Ponto e linha sobre plano, 1926

Linha.

Uma invenção humana rudimentar que está carregada com tantos papéis: unir pontos, dividir superfícies, traçar imagens, eliminar palavras…

No campo da cultura visual, é um elemento de composição que tanto imita formas de um mundo visível – em obras de arte representativas – quanto consegue un valor estético autônomo – em composições abstratas. Seguindo o movimento do artista, se expande e enrolla, surge e se funde, e às vezes, torna-se viva para seguir o próprio caminho:

Em “Linha Viva” Haris Pallas deixa uma “linha” – um bicho estranho que aparece em seu espaço de repente – para criar a imagem. Observamos com ele – com curiosidade – enquanto se alonga e contrai, enquanto explora a superfície do escritório quase vazia, as vezes cruzando com determinação e às vezes hesitando em qual caminho eleger, ou desistindo quando se depara com outros objetos de sua composição “ready-made” – o obstáculo insuperável de uma caneta.

O espaço infinitesimal da superfície do escritório converte-se numa terra incógnita através da magnitude da escala. E o familiar e o comum se tornam um campo de ação.

O artista documenta esta ação com a lente de sua câmera. Assim nos dá o ponto do fio de Ariadna, uma “linha viva”, para explorarmos a sós o labirinto de um mundo estranho, que costuma deslizar despercebido debaixo de nossas pálpebras.


La Línea Viva

 

La linea geometrica è un’entità invisibile. È la traccia del punto in movimento, dunque un suo prodotto. Nasce dal movimento – e precisamente dalla distruzione del punto, della sua quiete estrema, in sé conchiusa. Qui si compie il salto dallo statico al dinamico.

Wassily Kandinsky, Punto, linea, superficie, 1926.

Linea.

Un’invenzione umana rudimentaria dotata di molteplici funzioni: unire punti, scindere superfici, tracciare immagini, eliminare parole…

Nell’ambito della cultura visuale la linea è un elemento della composizione che da un lato imita le forme del mondo visibile – come nelle opere d’arte rappresentative –  e dall’altro acquista valore estetico per sé stessa – come nel caso delle composizioni astratte. Seguendo il movimento dell’artista, la linea si espande e si intreccia, si compone e si fonde e, a volte, vive per assecondare il suo cammino:

In “Línea Viva” di Haris Pallas una “línea” – come un insetto bizzarro che appare all’improvviso- crea l’immagine. La osserviamo con curiosità e magari sorridendo mentre si stira e si contorce, cercando a tentoni la superfice della scrivania quasi vuota e ancora dandosi per vinta di fronte agli elementi di questo “ready made” -l’ostacolo insuperabile della penna.

Lo spazio infinitesimale della scrivania si trasforma in una terra incognita per mezzo della ampliazione di scala. Il familiare e il comune si convertono in campo d’azione.

L’artista documenta l’azione con la lente della sua camera. In questo modo ci permette di sorreggere il punto estremo del filo di Arianna, una “linea viva”, ed esplorare il labirinto di un mondo che spesso sfugge sotto i nostri occhi.